معشوقه زیبای شب های بارانی
ولی
روز کوتاهست
به زودی ستاره ها طلوع می کنند
شاید امشب شهابی گذشت و تنها ارزوی دلم
در اسمان رنگ حقیقت خورد
و تو ماه شبهای من شدی
شاید ....
باز هم من ماندم و گلدان ارزوی خالی ...
باز هم من ماندم و اوهام سایه ی خالی سبز
باز هم من ... تنها ماندم
در كجاي روزگار دچار خاكستري شدي !؟
تنها بهانه ی بودن !
باور نمیکنم
تو که روزی
همه ی من بودی
یادگارت,
خاکستر سردی است ,
دست به دست باد
من آتشت میشوم!
شاید...
دوباره زاده شوی
ققنوس من!
شهر خاموش من ! آن روح بهارانت کو ؟
شور و شیدایی انبوه هزارانت کو ؟
می خزد در رگ هر برگ تو خوناب خزان ؟
نکهت صبحدم و بوی بهارانت کو ؟
کوی و بازار تو میدان سپاه دشمن
شیهه ی اسب و هیاهوی سوارانت کو ؟
کار ما نیست شناسائی راز گل سرخ
کار ما شاید این است
که در افسون گل سرخ شناور باشیم
....
کار ما شاید این است
که در میان گل نیلوفر و قرن
پی اواز حقیقت بدویم
کاش روياهايمان روزي حقيقت مي شدند ...
تنگناي سينه ها دشت محبت مي شدند...
سادگي مهر و صفا قانون انسان بودن است...
کاش قانونهايمان يک دم رعايت مي شدند ...
اشکهاي همدلي از روي مکر است و فريب ...
کاش روزي چشم هامان با صداقت مي شدند...
گاهي از غم مي شود ويران دلم ...
کاشکي دلها همه مردانه قسمت ميشدند ...
دیگر دستانی نیست تا ان را به تو بسپارم
دل مرده است
شکوه حقیقت را فقط در دور دستها خواهم یافت
ای دوست
با تو بودم ... عشق ارزانی خودت
زندگی گورستانی سرد و تاریک است که کلاغ های سیاه در آن نغمه ی مرگ را می سرایند ..... زندگی دایره ای است بدون نقطه ، محدوده ای است بی نهایت ....
